Matactwa finansowe legły u przyczyn I WŚ, Rewolucji Październikowej, II WŚ. Chodziło o rynki zbytu i zasoby naturalne które znalazły się w sferze zainteresowania określonych grup trzymających władzę (jako że „pieniądz to władza”) w USA.
Poniżej przedstawiam nieco informacji które proszę traktować jedynie jako zaczyn do własnych poszukiwań w temacie.

——————-
Фурсов Андрей Ильич
Родился в 1951 году. Окончил Институт стран Азии и Африки при МГУ им. М.В. Ломоносова (1973 г.). Кандидат исторических наук. Директор Института русской истории Российского государственного гуманитарного университета (РГГУ), заведующий Отделом Азии и Африки Института научной информации по общественным наукам (ИНИОН) Российской Академии наук. Известный русский ученый, занимающийся проблемами истории, философии, методологии науки (в частности, социально-исторических исследований), глобалистики, исторической компаративистики и футурологии. Автор семи монографий. Его перу принадлежат также многочисленные статьи и аналитические обзоры. Общий объем работ — более 250 авторских листов. Успешно работая в разных сферах и направлениях научного знания, А. И. Фурсов стремится к созданию целостной теории развития исторического субъекта и социальных систем (русской, капиталистической, китайской, античной и т. д.) и адекватной ей методологии. …
——————-

Celem [naszego] działania jest zdobycie władzy. Jego [tego działania] cel polityczny wyjaśni się po zobyciu władzy.
Tow. Lenin, 1917
Przewrót Październikowy to burźuazyjna rewolucja.
Tow. Lenin, na pierwszym zjeździe Kominternu w 1919

I WŚ była intrygą anglo-amerykańską. Jej celem było wprowadzenie anglo-amerykańskiego kapitału na europejskie rynki, wyeliminowanie niemieckiej konkurencji przemysłowo-handlowej a nie można było tego dokonać bez rozbicia 4 imperiów – osmańskiego, austo-węgierskiego, niemieckiego i rosyjskiego (król Jerzy po uzyskaniu informacji o obaleniu Cara stwierdził – główny cel wojny osiagnięty!). Zdumiewającą przenikliwością wykazał się Komendant Józef Piłsudski podczas odczytu w sali Towarzystwa Geograficznego przy Boulevard St. Germain. Odbył się on 21 lutego 1914 r., a więc pół roku przed wybuchem I wojny światowej. Piłsudski stwierdził że w Europie wybuchnie wojna która zniszczy Austro-Wegry i Niemcy a następnie Rosję (kolejność okazała się inna ale państwa się zgadzają).

W 1916 roku, kiedy już było wiadomo że wojna zbliża się ku końcowi (w ’17 lub ’18) w Angli zdano sobie sprawę że trzeba będzie przekazać Rosji m.inn. obiecany Konstantynopol (co związane byłoby z kontrolą cieśniny Bosfor). Dlatego poszukiwano sił mogących pomóc w destabilizacji Imperium Rosyjskiego – obaleniu Cara (generalnie były 4-ry grupy zainteresowane obaleniem caratu – frakcja z carskiego dworu, rosyjska generalicja, wywiad angielski i środowisko masońskie). Planowano, że po ustąpieniu Cara w Rosji nastanie Republika uzależniona od Królestwa Angli i nie trzeba będzie Rosji oddawać Konstantynopola i Cieśniny (rządem kierować będzie pro-brytyjski Milukow – w IV Dumie Państwowej w latach 1915-1916 stał na czele Bloku Postępowego, w skład którego weszli wszyscy deputowani poza przedstawicielami skrajnej prawicy i skrajnej lewicy).
W tym też czasie generalicja zwracała się do Cara w sprawie przygotowań do nowej wojny która wybuchnie w Europie w ciągu najbliższych 20 lat. Car Mikołaj nie reagował na takie sygnały i dlatego patriotycznie nastawieni generałowie i wyżsi oficerowie z Wywiadu Sztabu Generalnego rozglądali się za siłami które mogłyby wspomóc ochronę Imperium (rozbudowa przemysłu, unowocześnienie armii). Nie mieli zbyt dużego wyboru. Wiedziano o Kiereńskim że jest związany z Anglikami z jednej strony a z drugiej z francuską lożą masońską Wielki Wschód Francji. Część generalicji była nastawiona pro-brytyjsko – np. Korniłow. Trocki reprezentował amerykańskich Rockefellerów, Lenin związany z Niemcami (Lenina zasilał potajemnie wywiad niemiecki, który przekazał kilkadziesiąt milionów marek w złocie). Patrioci uznali,że potrzebna im jest siła która dokona niezbędnych zmian a nad którą potem będzie można zapanować. Ich wybór padł na bolszewików Lenina – niech przejmą władzę a potem się zobaczy… Wywiad miał rozpoznanie wśród działaczy bolszewickich i jako pro-imperialnych typował Stalina, Dzierżyńskiego i Ulickiego. Dawali ciche wsparcie bolszewikom, przeszkadzali Korniłowowi. Sztab wsparcia bolszewików znajdował się w siedzibie kontrwywiadu Okręgu Piotrogradzkiego (Armii Imperialnej).

W układzie bolszewicy – generalicja każdy rozgrywał swoją własną partię – jedni uważali że w danej sytuacji wykorzystują tych drugich do swoich celów.

W marcu ’18 na spotkaniu w Londynie, przedstawiciele Anglii i Francji porozumieli się co do podziału Rosji. I w tymże marcu, Trocki (odpowiadający za armię), zwrócił się do sojuszników – Anglii i Francji, aby wprowadzili swoje wojska na teren Rosji celem zabezpieczenia jej od wojsk niemieckich.

Efektem frakcyjnych tarć w łonie bolszewików mógł być zamach Fanny Kapłan na Lenina z 30 sierpnia ’18.

Przewrót z ’17 (inaczej Rewolucja Październikowa) miał dwie fazy. Pierwsza, internacjonalistyczna, trwała do ’25/27 roku. W latach ’23/25 Stalin okazał się już na tyle silniejszy od frakcji internacjonalistycznej że w latach ’25/27 nastąpił zwrot ku budowaniu socjalizmu w jednym, konkretnym kraju i ta druga faza (imper[lialno]-socjalistyczna) trwała do 18 Zjazdu WKP(b) w ’39. Doświadczenie wojny z Polską unaoczniło że Europy nie uda się podbić z marszu, że niezbędne sa zmiany w Armii, rozbudowa przemysłu i nowoczesne uzbrojenie i takie właśnie zmiany miały miejsce w trakcie drugiej fazy.

Carscy generałowie (ok. 20 osób) którzy wspomagali rewolucję bolszewicką „zmarli we własnych łóżkach” tzn. służyli przydatnie nowej władzy m.inn. Stalinowi w rozprawie z Kominternem. Po zabójstwie Kirowa (’34) Stalin zmienił swoją ochronę, odesłał żydów Jagody i otoczył się „carskimi” Kozakami.

W ’29 roku Montagu Norman, dyrektor Centralnego Banku Anglii (1920–1944) zadecydował o ograniczeniu wpływu zewnętrznych kapitałów do Imperium, w tym z USA – czyli żydowskich imperiów finansowych Rockefellerów i Rothschildów. W odpowiedzi Amerykanie skierowali znaczne środki do Rosji oraz Niemiec aby stworzyć konkurencję dla Imperium Brytyjskiego. W dłuższej perspektywie miało to doprowadzić także do spięć pomiędzy Rosją i Niemcami aż w końcu anglosasi zmierzą się ze zwycięzcą tych zmagań a Amerykanie „przejmą” kolonie od osłabionego Imperium Brytyjskiego. W czasie II WŚ Allen Dulles (szef OSS, potem DCI) nie ukrywał iż głównym celem (wojny) jest rozbicie Imperium Brytyjskiego (także z pomocą ZSRR). Już samo przystąpienie Wielkiej Brytanii do II WŚ – poniesiony w jej czasie wysiłek wojenny – zapoczątkowało powolny schyłek i rozpad Imperium (wkład służby MI6 w przeprowadzaniu dekolonizacji Imperium).

Innym przyczynkiem do Rewolucji Październikowej jest zawładnięcie zasobami finansowymi Imperium Rosji.

Tą kwestią zajął się amerykański historyk Sean McMeekin, autor książki „Największa grabież w historii. Jak bolszewicy złupili Rosję”, w której porównał rabunki bolszewików z grabieżami dokonanymi przez hitlerowców podczas II wojny światowej. McMeekin podaje że Niemcy złupili w bankach centralnych okupowanych państw złoto o ówczesnej wartości 289 mln dol., natomiast bolszewicy zagarnęli rezerwy złota szacowane na 294 mln dol. (a działo się to ćwierć wieku wcześniej, kiedy wartość dolara była wyższa).

Bolszewicy – pisze amerykański badacz – podobnie jak naziści zdobywali złoto poprzez grabież banków i rabowanie całych grup społecznych – a wydarli w ten sposób wrogom klasowym znacznie więcej złota, srebra i innych klejnotów (zwłaszcza diamentów) niż naziści ofiarom Holocaustu. Bolszewicy tak samo jak naziści pzetapiali złoto i sprzedawali je, aby zyskać twardą walutę i nabyć za nią uzbrojenie, którego tak potrzebowali.

W trakcie I wojny rząd carski przeznaczył ponad 400 ton złota na zakup uzbrojenia na Zachodzie. Przez cały czas syberyjskie kopalnie wydobywały złoto, które w znaczonych dwugłowym orłem sztabach trafiało do sejfów bankowych. Dzięki temu do listopada 1917 r. rezerwy rosyjskiego złota zwiększyły się o wartość szacowaną na 123 mln ówczesnych dolarów. Dodatkowo w 1916 r. rząd Rumunii ze względów bezpieczeństwa zdeponował w Moskwie rezerwy złota warte 62,5 mln dol.

Ile tego kruszcu kryły sejfy rosyjskich banków, w chwili gdy bolszewicy przejmowali władzę? Szacuje się, że było w nich ok. 950 ton wartych 680 mln dol., co w przeliczeniu na dzisiejsze pieniądze dawałoby około 68 mld dol. Do tych ogromnych zasobów należy doliczyć jeszcze trudne do oszacowania ilości pieniędzy i kosztowności zdeponowanych w skrytkach bankowych osób prywatnych.

Początkowo blisko połowa rezerw carskiego złota o ówczesnej wartości 330 mln dol. była poza zasięgiem bolszewików – sztabki znajdowały się w Kazaniu kontrolowanym przez wojska białych pod dowództwem admirała Aleksandra Kołczaka. Lenin odzyskał większość tego skarbu (270 ton złota o wartości 210 mln dol.) dopiero na początku 1920 r., po wyparciu białych na wschód i pokonaniu Kołczaka.

Zdaniem McMeekina rosyjskie skarbce kryły może największe bogactwo na świecie, a przejęcie jego lwiej części zajęło bolszewikom mniej więcej półtora roku.

20 stycznia 1918 r. podpisany został dekret o nacjonalizacji mienia cerkiewnego. W październiku 1919 r. sprawozdania z grabieży mienia cerkiewnego mówią o majątku wartym 30 mln rubli zabranych Cerkwi tylko w obwodzie moskiewskim. Na początku 1921 r. na Kreml meldowano o skonfiskowaniu majątku wartego 4,2 mld rubli…

U progu I wojny światowej Rosja zajmowała czwarte miejsce na świecie pod względem wielkości produkcji przemysłowej – za Niemcami, Wielką Brytanią i Stanami Zjednoczonymi, ale przed Francją. Jej gospodarka rosła w tempie 8,8 proc. rocznie, a w 1914 r. w samym tylko Piotrogrodzie (jak nazywał się przemianowany zaraz po wybuchu wojny Petersburg) działało blisko tysiąc fabryk.

Андрей Фурсов О РЕВОЛЮЦИИ 1917 ГОДА!!

Олег СТРИЖАК: И приснился мне сон…
И ПРИСНИЛСЯ МНЕ СОН, ЧТО ОКТЯБРЬСКИЙ ПЕРЕВОРОТ ДЕЛАЛИ РУССКИЕ ГЕНЕРАЛЫ
http://o_strizak.livejournal.com/tag/son

co do kwestii „pieniądz a władza” przydatna może być lektura pozycji
Hongbing, Song – Wojna o pieniądz

Reklamy